Stres, życie w biegu, szybkie posiłki = zespół jelita grubego
Jest to najczęstsza dolegliwość układu pokarmowego. Rozpoznawane jest u ok. 20% ludzi. Objawia się zaburzeniem funkcji jelit, który występuje ok. 12 tygodni. Towarzyszy temu zmiana rytmu i konsystencji wyróżnień, wzdęcia i uczucie niepełnego wypróżnienia.
Zespół jelita nadwrażliwego wywołany jest zaburzeniami jelit i nie ma związku z wadami anatomii, obecności guzów czy innych zmian chorobowych czy tez nieprawidłowości biochemicznych.
Na to schorzenie choruje ponad 100 000 000 ludzi w Ameryce Północnej i Europie. Jest to ok. 20-30% dorosłych. Związane jest to z trybem życia. Jednak czynniki wywołujące schorzenie nie są znane. Nasilenie objawów może być spowodowane brakiem czasu, stresu, krótkim snem, brakiem wypoczynku. Nie jest to jednak problem dotykający tylko osoby z krajów wysokorozwiniętych, np. w Chinach choruje podobna liczba osób. ¾ pacjentów z tym schorzeniem to kobiety.
Główne objawi zespołu jelita nadwrażliwego:
- bóle brzucha
- biegunka
- zaparcia
- uczucie niecałkowitego wypróżnienia
- wzdęcia
- śluz w stolcu
- zgaga
- nudności
- nadmierne odbijanie
Objawom mogą towarzyszyć również:
- częste wypróżnienia podczas ataku bólu
- luźne stolce podczas ataku bólu
Leczenie
Jeśli u chorego z potwierdzonym zespołem jelita wrażliwego dodatkowo pojawi się krwawienie, gorączka, chudnięcie, występowanie dolegliwości w nocy, ogólne pogorszenie stanu zdrowia wymaga natychmiastowego leczenia. Należy jak najszybciej znaleźć przyczynę i odpowiednio leczyć.
Zmiany diety na korzyść produktów bogatych w błonnik takie jak warzywa, owoce, kasze, które zapewniają dobre wypełnianie jelit, zmniejszające skurcze i pomagające otrzymać wodę w organizmie. Dzięki czemu wypróżnianie jest łatwiejsze a stolec bardziej miękki.
Z diety należy wyrzucić bób, kapustę oraz produkty bogate w węglowodany, które ulegają szybko fermentacji tj. Piwo, sok jabłkowy i winogronowy, banany, orzechy, rodzynki itp.
Zespół jelita nadwrażliwego to zespół chorób przewlekłych, które zazwyczaj przebiegają okresami (zwykle 3 miesięczne) po czym następuje poprawa. Jednak długość tych okres zależy od wielu czynników. Sposobami na leczenie to sesje psychoterapii, odpowiedni tryb życia, dieta i przyjmowanie leków na zmniejszenie objawów.
